De manier waarop de mondspieren zich ontwikkelen, heeft invloed op de spraak en hoe deze zich ontwikkelt. Als er tijdens eten en drinken afwijkende bewegingen in de mond zijn, gebruikt een kind die vaak ook bij het spreken. Een voorbeeld is een kind dat de tong tussen de tanden steekt bij het praten (interdentaal spreken). Dit is vaak al te zien voor het derde levensjaar tijdens eten en drinken.

Sommige kinderen kunnen alle klanken wel maken met hun mond, maar gebruiken ze niet goed in woorden. Dan is er sprake van een probleem in de klankontwikkeling. Bepaalde klanken worden bijvoorbeeld altijd vervangen door een andere klank. De ontwikkeling van klanken verloopt normaal gesproken in een vaste volgorde. Als een kind te lang in een fase blijft hangen en daardoor slecht verstaanbaar is, kan logopedie helpen.

Bij spraakontwikkelingsdyspraxie is het moeilijk om de bewegingen van lippen, tong, kaak en gehemelte goed op elkaar af te stemmen. Een kind kan een woord soms wel, maar vaak ook niet, goed uitspreken. Het zoekt als het ware naar de juiste volgorde van bewegingen. Hierdoor praat het vaak langzamer en heeft het meer moeite met langere woorden en zinnen.

Veel kleuters hebben periodes waarin ze niet vloeiend praten. Dit is normaal en gaat vaak vanzelf over. Als het stotteren langere tijd aanhoudt en gespannen klinkt, is het verstandig om een logopedist om hulp te vragen.

Meer informatie over stotteren vind je hier.